| Baseball |
|
Storks Honkbal Heren 2 3e Klasse E
|
| Programma |
|
 |
| Coachingstaff |
Rene Blok 346
|
Jorrit Cloo
|
Captain
|
Wouter Plaisier 654
|
| Scoorder |
Theo Hazebroek
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Trainingstijden Woensdagavond 19.00 u
|
|
| |
Kantinediensten
|
|
| |
Trois jours en France
2010 zou het jaar worden dat Storks honkbal 2 voor het eerst niet om de Averso Cup zou strijden, maar anderhalve maand geleden werd toch besloten dat we het de Cyclones niet aan konden doen om niet te komen. Zou er dus eerst niemand van ons naar Fenay gaan, uiteindelijk is de inschrijving gestopt bij 17 man, omdat we gewoonweg niet meer plek hadden.
De reis begon zoals gewoonlijk weer met een nieuwe uitzending van Radio Dijon Live. Dit keer was er gekozen voor het spel “Raadt de TV Tune” en ook dit was weer een doorslaand succes. De escape werd door geen enkele auto ingezet en zelfs Panna deed vanuit Nederland mee. Hieruit blijkt maar weer dat Radio Dijon Live een groot bereik heeft. De winnaars van de quiz bleken uiteindelijk in een zwarte Golf rond te rijden. De prijs was een setje dobbelstenen die het hele team nodig had, dus dat kwam mooi uit. Nu konden we gaan Maccen.
Donderdagavond zijn we gaan eten Chez Vincent. Dit sterrenrestaurant zit in de metropole Agencourt wat toevallig ook de verblijfplaats was van ons team dit jaar. Chef Vincent had wat speciale blikjes opengetrokken en had ook wat andere reserveringen gecancelled, zodat we lekker de ruimte hadden in het restaurant. Het stokje werd overgedragen van Berry naar Bunny, dus de we zijn benieuwd wat het komende jaar gaat brengen. Fabian hief zijn glas en gaf het startsein voor een fantastisch weekend: Sjanté!
Donderdagavond werd er ouderwets gemacced en het bleek dat de organisatie met niet geijkte dobbelstenen aan het gooien was. Wouter was de Sjaak, moest ruimte maken voor een volgend rondje bier en gooide zijn eten zonder gene terug op tafel. Dit resulteerde bijna in een kettingreactie, maar gelukkig lukte het sommige van ons om voor de tweede keer op één avond hetzelfde diner door te slikken. Het schijnt overigens dat het de tweede keer beter smaakte dan de eerste keer. Het was warm op het terras, de Kronenbourg vloeide rijkelijk, maar aan de eerste avond kwam zo langzamerhand een einde.
Op vrijdag bleek dat Etiënne gehoorbeschadiging had opgelopen in de auto van Mike. Hij hoorde alleen de lage tonen nog maar, de hoge tonen gingen aan hem voorbij. Dit wetende ging het hele team drie octaven hoger praten waardoor E bijna alles gemist heeft de rest van het weekend. Na een heerlijk ontbijtje zijn we lekker gaan uitwaaien op een groot meer in de buurt. Daar stonden toevallig wat Jetski’s klaar waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt. Het parcours wat was uitgezet werd niet door iedereen helemaal genomen zoals het bedoeld was, maar hard ging het wel. Mike had een mooie afsprong en kon daarna een stukje zwemmen zonder lucht in zijn longen en dit bleek behoorlijk zwaar. Met genoeg adrenaline in ons lichaam gingen we lekker aan de lunch en vooral de boter op het broodje werd gewaardeerd!
Na dit begon het echte werk. We moesten gaan honkballen. Het mooie dit jaar was dat we op slechts 22 km van het veld ons onderkomen hadden gevonden. In 15 minuten waren we dus op de plaats van bestemming en dit was een verademing in vergelijking met afgelopen jaren.
Op dag 1 stonden ons twee wedstrijden te wachten. Het rooster was zoals verwacht iets omgegooid, omdat de olifanten uit Italië op laatste moment hadden afgezegd. Een tweede All Star team uit de regio werd opgeroepen om deze plaats op te vullen. Aangezien het eerste All Star team al van een bedenkelijk niveau was, laat het zich raden hoe het met de honkbalkwaliteiten van het tweede All Star zat. Volgend jaar nemen we een paaltje mee voor deze jongens. LBBF 1 was tegenstander nummer 1 en na een wat moeizame start waarin de hoop voor onze tegenstander groeide werd er in de derde inning orde op zaken gesteld. Onze knuppels werden wakker en een overwinning voor Storks was het resultaat. Wedstrijd 2 was tegen de Italianen. Dit achterbuurtteam (mooi Scrabbelwoord) moest het opnemen tegen het sterke pitchen van onze vaste toernooiwerper Jopie. Helemaal in zijn element kreeg Joop wederom een W op zijn naam en is hij in Frankrijk ongeslagen! De knuppels waren nu echt goed warm en er werd zelfs een heuse GS geslagen. Waarschijnlijk had het stokje hier wel iets mee te maken, maar hij staat in ieder geval in de boeken. Dag 1 werd dus afgesloten met 2 gespeeld en 2 overwinningen.
’s Avonds lekker een hamburgertje gaan eten en daarna terug naar het huis. Hier hebben we gewacht tot Camiel jarig was en daarna lekker een stukje taart gegeten. Jammer dat hij niet wilde delen en de gehele taart voor zichzelf hield. Het was weer lekker weer op het terras en ook deze avond kwam pas laat aan zijn eind. Ollie droomde deze nacht van een volle maan.
Zaterdag stonden er drie wedstrijden op het programma. LBBF 2, de Cyclones en FRB. Aangezien LBBF 1 geen probleem was moest LBBF 2 ook geen probleem vormen. De eerste inning kwam reglementair aan zijn eind, omdat we tien punten in één inning scoorde. Dat we nog geen nullen hadden deed niet ter zake. Ongegeneerd slaggeweld en drie dozen ballen kwam er aan te pas. Tweehonkslagen en homeruns, LBBF 2 kreeg les in effectief slaan. Pas in de tweede inning was UU de rallybreker. Je neemt ze mee, maar hebt er geen klote aan….. Mike koos deze wedstrijd als zijn rentree en deed dit zeer verdienstelijk! Alsof hij niet weg geweest is. Etiënne kreeg in deze wedstrijd zijn allereerste slagbeurt ooit en sloeg de bal gelijk weg voor een honkslag. Als een hinde rende hij naar het eerste honk, alwaar de champagneflessen ontkurkt werden. Gefeleciteerd! De tweede pot was tegen de Cyclones en ook deze wedstrijd werd gewonnen. Helaas zijn de Cyclones dit jaar iets zwakker geworden, omdat er een aantal gestopt zijn. Hiervoor in de plaats zijn wat jongere spelers teruggekomen, dus na 3 slag kreeg iedereen een optosbal. De laatste wedstrijd van de dag was ook gelijk tegen de laatste tegenstander van het toernooi. FRB was de klos, want het zelfvertrouwen van ons team was dusdanig groot, dat ze van goede huizen moesten komen om ons af te stoppen. Dit lukte FRB inderdaad niet en als excuus gebruikte zij dat het de laatste wedstrijd van de dag was. Wij hadden Beef op de heuvel staan, dus ze moesten niet zeiken. Ook Camiel pakte deze wedstrijd overigens zijn eerste honkslag mee.
’s Avonds na de wedstrijden lekker een hamburgertje gegeten, dat hadden we namelijk nog niet gedaan dit weekend. 17 menu’s was geen probleem dit jaar, het hele dorp stond te helpen in de F&B tent. Na de hamburgers kreeg een enkeling wat aandrang en in één geval kon zelfs het toilet niet meer gehaald worden. Als een ware surviver man liep hij de bosjes in om daar het dorp van Averso onder te schijten. Na “the drop” werd de anus met een bananenblad schoon gemaakt. Van geen kwaad bewust voegde deze teamgenoot zich weer bij de groep, maar er hing wel een luchtje aan. Een oplettende Piel attendeerde zijn autogenoot op het feit dat er nog een stukje verteerde hamburger achterop zijn broek zat waarop hij reageerde: “Merde, shiet sur mon pantalon.” De broek kon niet uitgetrokken worden zonder zelf ook stront op de handen te krijgen, maar uiteindelijk lukte het om in een doorgelekte boxer redelijk onopgemerkt het festivalterrein te verlaten. De bijnamen waren hierna niet van de lucht, welke het uiteindelijk gaat worden zal de tijd ons moeten leren. Steijnder begon een winkel in bloem en had genoeg om 30 taarten mee te bakken en hierna was het wachten op de vuurwerkshow. Het bleek dat het neefje van Averso in de illegale vuurwerkhandel was gedoken en zijn Romeinse kaarsen had ingeruild voor mortieren waar Roy jaloers op was. Een spetterende show was het resultaat en het BNP van de gehele regio ging in 10 minuten de lucht in. De biertap was er inmiddels mee gestopt dus voor ons een teken om terug te gaan naar het huis.
Eenmaal aangekomen bij het huis bleek de reden waarom het huis nog beschikbaar was. Naast ons was de plaatselijke of regionale kinderdisco en de chansons met housebeat pompte uit de speakers. Mike was de lulligste niet en gaf dansles, UU trok snel een spijkerbroek aan en weer anderen zagen hun kans schoon en aten snel de worstjes op. Voor sommigen duurde het feestje wat langer dan voor anderen, dat lag er geheel aan in welke kamer van het huis je sliep.
Zondagochtend stond in het teken van opruimen en schoonmaken en na de eindinspectie staat er niks meer in de weg om volgend jaar weer te boeken. Croissantjes gegeten in de auto en twee finale wedstrijden voor de boeg. De Cyclones en FRB hadden er onderling reeds een wedstrijd opzitten en de Cyclones waren nu 1 wedstrijd verwijderd van het winnen van de cup. Jammer voor hen dat deze wedstrijd tegen ons was, want na 1 inning wisten ze dat het bij een droom zou blijven. De eindstand van 21-0 stond na 2 uur op het scoreboord en voor ons was alleen FRB nog een te nemen obstakel. Bunny stond voor de tweede keer vandaag op de heuvel en een W zou betekenen dat hij pitcher van het toernooi zou worden. Iets moeizamer dan gedacht werd ook weer van FRB gewonnen en de cup met de houten pik was voor de tweede keer in de geschiedenis van ons. Averso had moeite om het ding te overhandigen aan ons, maar dat maakte niet uit. Wij hadden de avond ervoor alvast een klein voorschotje genomen en de foto was reeds gemaakt. Wouter kreeg de MVP bokaal, een reden voor ons om het toernooi al helemaal niet meer serieus te nemen en Bunny was inderdaad de beste pitcher. Na de laatste bal begon het te regenen en zo kwam er een eind aan een fantastisch weekend.
We moeten volgend jaar nog één keer terug om de bokaal definitief mee naar huis te mogen nemen, dus ik denk dat het stokje zijn best weer zal doen om ons naar Frankrijk te krijgen.
Louis de Fenay